بجشم بر بايذ نهادن « 1 » بكيرذ نرسك مقشّر « 2 » و شحم نار و بكوبذ « 3 » هر دو را بيك جاى « 4 » و باز بميبخته تر كند و برين « 5 » سلاق برنهد . فى الطرفه « 6 » اكر كسى را زخم آيذ و جشم « 7 » جن خون كردذ يا خوذ بىزخم جشم « 7 » جون خون كردذ ان را طرفه خوانند و علاج وى آن بوذ كى شير دوشند از بستان اكر بهتر نشوذ و الا بيارذ يكى كبوتر « 8 » بجه و زير بال وى يكى رك بوذ سطبر ان رك را بنشتر بكشايذ « 9 » و آن خون « 7 » كرم بجشم اندر جكاند تا خون « 10 » بكشايذ و جشم سبيد كردذ جند بار جنين كند و اكر بهتر نشود « 11 » و الّا زرنيخ زرد شاخ را باب كشنيز تر بسايذ و بجشم اندر جكانذ تا بهتر شوذ . باب ضعيفى ديدار « 12 » ضعيفى ديدار ( f . 221 ) اين بيمارى « 13 » از رطوبتى بوذ كى روح باصر را غليظ كردانذ و نشان وى آن بوذ كه روز نم‌ناگ و تاريك و از بس سيرخوردكى و سبس « 14 » خواب بتر كردذ و علاج وى خوردن ياره فيقرا بوذ كى بسيار بخورذ

--> ( 1 ) - در اصل كلمه‌اى ناخواناست . ( 2 ) - ف : نرسك پوست باز كرده . ب ه : عدس ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 4 ) - ف : افزوده . بهم بمالذ ( 5 ) - ف : بذين ( 6 ) - ف : باب فى ذكر الطرفة ( 7 ) - ب ه : افزوده او ( 8 ) - ف : كبتر ( 9 ) - ف : بكشايذ بنشتر ( 10 ) - ب ه : ازو ( 11 ) - ف : شوذ ( 12 ) - ف : باب ضعف ديذار ( 13 ) - ف : « اين بيمارى » ندارد ( 14 ) - ف : از پس